چکیــــده:

منطقه پژوهش، در غرب دریاچه ارومیه واقع شده است. بخش‌های مرکزی و شرقی این منطقه دشت‌های وسیعی هستند که با رسوبات آبرفتی جوان و دریاچه‌ای پوشانده شده‌اند. بقیه منطقه در بخش‌های شمالی، جنوبی و غربی، کوهستانی بوده و از سنگ‌های رسوبی و آذرین قدیمی‌تر تشکیل شده‌اند. تغییر شکل این سنگ‌ها در طی فازهای تکتونیکی مختلف، سبب تشکیل ساختارهای بزرگ مقیاس چین و گسل زیادی شده است.

نتایج مطالعات نشان می‌دهند که در این منطقه، دو نسل مختلف ساختارهای چین و گسل وجود دارد. نسل اول، در زمان قبل ار پالئوسن، در نتیجه تأثیر تنش‌های فشارشی ناشی از بسته شدن اقیانوس تتیس تشکیل شده‌اند و نسل دوم نیز، در زمان بعد از کرتاسه، در نتیجه تأثیر تنش‌های فشارشی ناشی از بسته شدن اقیانوس نئوتتیس و باز شدن دریای سرخ تشکیل شده‌اند.

نتایج مطالعات نئوتکنیکی نشان می‌دهند که تقریباً تمام گسل‌های موجود، فعال و زلزله‌زا هستند و بیشتر در بخش‌های جنوبی و شمالی منطقه پژوهش، در داخل زون گسلی در امتداد (NE – SW) قرار دارند.

نتایج بررسی‌های داده‌های زلزله نیز نشان می‌دهند که تمرکز زلزله‌ها نیز در این زون‌های گسلی است. علی رغم وجود چندین گسل بزرگ مقیاس در بخش‌های غربی، فعالیت زلزله خیزی نسبتاً کمتری در آنجا وجود دارد و این بیشتر به خاطر این است که اکثر گسل‌های موجود، دارای زاویه بیشتر و قفل شده هستند.

نتایج محاسبه بیشینه بزرگی‌های قابل انتظار (توان زلزله زایی) گسل‌های بزرگ مقیاس موجود نشان می‌دهد که این گسل‌ها، توانایی ایجاد زلزله‌های دارای بزرگی بیشتر از 6 را دارا هستند و به این ترتیب، منطقه ارومیه می‌تواند به عنوان یک منطقه دارای خطر زیاد زلزله ...

http://goo.gl/b73iYn